Szukaj:

„Marcello Bacciarelli. Najpiękniejsze portrety”

Od 9 czerwca do 9 września 2018 r. w Galerii Wystaw Czasowych Zamku Królewskiego w Warszawie można oglądać wystawę portretów Marcella Bacciarellego, nadwornego malarza króla Stanisława Augusta. Pretekstem była przypadająca w tym roku 200. rocznica śmierci artysty. Na wystawie pokazano 44 dzieła mistrza, reprezentujące cały chronologiczny przekrój jego portretowego oeuvre – od wczesnych, utrzymanych jeszcze w duchu rokoka kompozycji z końca lat 50. XVIII w., poprzez kameralne wizerunki królewskiej rodziny z końca lat 70. czy efektowne konterfekty królewskich przyjaciółek z lat 80., aż po ostatnie dzieła artysty, powstałe w początkach XIX stulecia. Niektóre spośród wystawianych dzieł nigdy dotąd nie były pokazywane w Polsce.

 

Większość z nas będzie miała zatem po raz pierwszy okazję podziwiać m.in. wspaniały, do niedawna uznawany za zaginiony „Portret Franciszka Salezego Potockiego” z paryskiej kolekcji Izabeli d’Ornano, dwa piękne portrety Lorda i Lady Stormont z kolekcji hrabiów Mansfield w Scone Palace w Szkocji, znakomitą wersję „Portretu Stanisława Augusta z klepsydrą” z prywatnej kolekcji w Paryżu, portret Stanisława Poniatowskiego, bratanka króla, pochodzący z tych samych zbiorów, a o istnieniu którego przed rozpoczęciem prac nad wystawą w ogóle nie było wiadomo, czy wreszcie ważny dla ikonografii portretowej Stanisława Augusta jego słynny portret „z gestem dyskusji” ze zbiorów Uffizi.

 

Marcello Bacciarelli, „Portret króla Stanisława Augusta”, 1794

Znane na co dzień ze stałej ekspozycji Zamku, dzieła mistrza ze zbiorów krajowych specjalnie na potrzeby wystawy zostały uzupełnione o elementy kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie, Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Narodowego w Krakowie, Fundacji im. Raczyńskich przy Muzeum Narodowym w Poznaniu, Fundacji Zbiorów im. Ciechanowieckich.

 

Marcello Bacciarelli, „Portret Anny Biron”, ok. 1790-1792

Marcello Bacciarelli to bez wątpienia jedna z ikonicznych postaci w pejzażu kulturalnym polskiego oświecenia. Włoch, który świadomie związał większą część swego dorosłego życia i kariery artystycznej z Rzecząpospolitą, autor licznych dzieł, które do dziś uświetniają apartamenty królewskich rezydencji, uznawany za prekursora narodowej szkoły malarstwa polskiego – doprawdy trudno o postać bardziej godną spektakularnego upamiętnienia.

Podczas selekcji dzieł na wystawę równie ważnym kryterium co artystyczna wartość portretu była bezsprzeczność autorstwa Bacciarellego. W przypadku tego artysty właściwa atrybucja zawsze stanowiła wyzwanie, gdyż w kierowanej przez niego Malarni powstawało mnóstwo kopii jego obrazów wykonanych przez uczniów, o samym zaś Bacciarellim wiadomo, iż rzadko sygnował swoje prace.

 

Marcello Bacciarelli, „Portret Franciszka Salezego Potockiego”,1758-1760

Prócz czysto malarskiego ciekawym i istotnym wydaje się nam także historyczno-kulturoznawczy aspekt wystawy. Prezentowane portrety poszczególnych osób składają się bowiem jednocześnie na swoisty portret zbiorowy określonej grupy społecznej – XVIII-wiecznej elity towarzyskiej, orbitującej wokół królewskiego dworu. Obserwując uważnie detale ubioru czy entourage’u odwzorowanych postaci, wiele możemy się dowiedzieć na temat mody, gustów czy obyczajów tej ekskluzywnej sfery.

Spis wykładów towarzyszących wystawie można znaleźć na stronie Zamku Królewskiego na Wawelu. W internecie dostępny jest trailer wystawy.

Fundacja HereditasFUNDACJA HEREDITAS
ul. Marszałkowska 58 lok. 24
00-545 Warszawa
tel. 022 891 01 62 / fax 022 891 01 62
www.fundacja-hereditas.pl

Minister Kultury i Dziedzictwa

Portal zabytek.co powstał w ramach projektu "Studeo et Conservo VI (2013)",
dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 zamknij